rozpoznanie: skrajne wcześniactwo, G91 wodogłowie, niewydolność krążeniowo-oddechowa
Był pod opieką Hospicjum Domowego od października 2024 roku.
Mikołaj urodził się jako skrajny wcześniak w 23. tygodniu ciąży, ważąc zaledwie 600 gramów. Jego stan od początku był bardzo ciężki. Przez długi czas jego oddech wspierał respirator, a maleńkie ciało musiało mierzyć się z lawiną diagnoz. Mikołajek przeszedł wylewy śródmózgowe III i IV stopnia, operację jelit, zabiegi okulistyczne z powodu retinopatii oraz operację wszczepienia zastawki komorowo-otrzewnowej z powodu wodogłowia. Zmagał się z nadciśnieniem płucnym, wadą serca, dysplazją oskrzelowo-płucną wymagającą stałej tlenoterapii, a także z niedosłuchem i niedowidzeniem.
Choć choroba odebrała mu sprawność fizyczną – nie potrafił bowiem samodzielnie siedzieć ani trzymać główki – nigdy nie zdołała odebrać mu dziecięcej radości. Był chłopcem niezwykle pogodnym. Dużo gaworzył, a jego twarz nieustannie rozświetlał szczery uśmiech. Dla swoich rodziców był największym szczęściem, kochanym ponad wszystko na świecie. Bliscy zrobili wszystko, by każdy jego dzień był lżejszy i pełen ciepła.
Mikołaj odszedł w wieku 2 lat tuż przed dniem, który wielu z nas kojarzy się z jego imieniem. Dla naszych serc ta grudniowa data już na zawsze nabierze nowego znaczenia i stanie się wspomnieniem małego Chłopca, który uczył nas, czym jest kruchość, ale i niezwykła siła bezwarunkowej miłości.
